زیرکن (Zircon)                                                                      

وجه تسمیه:.از واژه سرکوینه اخذ شده است


در فارسي آن را بنفش، زرگون، زرغون و ......... مي‌ناميدند.

 

فرمول شيميايي: ZrSio4

سیستم تبلور: کوادراتیک

 

شکل بلورها: منشوری - بی پیرامیدال - ایزومتریک

 

اشکال ظاهری: بلوری - آگرگات دانه ای - دندریتی - شعاعی - دانه ای - آبرفتی

 

رده بندی: سیلیکات

 

جلا: شیشه ای - الماسی - چرب

 

رخ: ناقص - مطابق با سطح /100

 

 شکستگی: صدفی شکل، بسیار شکننده و ترد

 

سختی: 5/ 7  -5 /6  

 

وزن مخصوص: 71/4 -90/3      

 

ميزان شفافيت : شفاف -نیمه شفاف - کدر(اپاک)

 
رنگ : بی رنگ - سبز - تیره تا نارنجی

 

رنگ اثر خط: سیاه

 

ژیزمان: فراوان ; آلمان غربی ، نروژ ، روسیه ، فرانسه ، امریکا ، کانادا ، بیرمانی ماداگاسکار ، سری لانکا ، استرالیا و برزیل

 

پاراژنز: بیوتیت،آمفیبول،کوارتز،گارنت

 

ترکیب شیمیایی: ZrO2=67.01% SiO2=32.99% و ادخال های U-Th- H2O ) مالاکون - سیرتولیت ،نائژیت ،آلویت) و عناصر ردیاب(اویمالیت

 

تشابه کانی شناسی: گزنوتیم - توریت - گارنت

 

حل می شود HF - H2SO4 و HCl به سختی در خواص شیمیایی:

 

منشا تشکیل: ماگمایی - دگرگونی - پگماتیتی - رسوبی - آبرفتی - متامیکتایتی

 

سایر مشخصات: لومینسانس سبز جواهری - نارنجی و قرمز تیره تا قرمز جواهری دارد-رادیواکتیویته کامل آن به دلیل وجود ادخال هاست

 

محل پیدایش: آمریکا، زیرکن گوهری شرقی است که قرنهای زیادی است که از شنهای گوهردار سریلانکا و هندوستان و چین به دست می‌آید. در این مناطق به صورت بلورهای آبرفتی به رنگهایی با سایه سرخ یا قهوه‌ای بازیافت می‌شد، اما می‌تواند به رنگ سبز ، خاکستری یا بی‌رنگ نیز باشد.

زيركن زرد را لعل سنبلي مي‌نامند كه گرانبهاترين انواع آن است.